Da li želite da preuzmete Nedeljnik android aplikaciju?

DA | NE

Društvo

"Kadrovski problemi" u SPC: Kako sve manji broj monaha utiče na budućnost Crkve

Duhovne službe u SPC, prema raspoloživim podacima, obavlja više od 2,500 sveštenika i oko hiljadu monaha. Najveći broj njih je u eparhijama u Srbiji. Manjak obrazovaih kaluđera sa iskustvom posebno zabrinjava, jer se iz kruga monaha biraju episkopi koji istinski upravljaju Crkvom
Datum: 30/01/2017

"Kadrovski problemi" u SPC: Kako sve manji broj monaha utiče na budućnost Crkve

Foto: Profimedia

Iako se poslednjih godina sve češće čuju primedbe da crkve širom Srbije ostaju bez sveštenika, veći problem je njihovo obrazovanje, a još malobrojniji monasi.

Iako u sedištu SPC ne negiraju da u pojedinim krajevima nedostaje sveštenoslužitelja, objasnili su za Novosti da crkveni "kadrovski plan", uprkos slabijem prilivu novih ljudi, generalno odgovara potrebama vernika.

"Većina eparhija SPC u Srbiji, Crnoj Gori i BiH dobro je popunjena sveštenstvom", naveli su u Patrijaršiji. "Situacija je nešto nepovoljnija u nekim delovima BiH i Hrvatskoj."

Duhovne službe u SPC, prema raspoloživim podacima, obavlja više od 2,500 sveštenika i oko hiljadu monaha. Najveći broj njih je u eparhijama u Srbiji. Upućeni u crkvena zbivanja naglašavaju da suštinski problem nije u broj sveštenika, već u njihovom obrazovanju i predanosti zaduženjima. Većina klirika ima završenu srednju školu, dok je diploma Bogoslovskog fakulteta privilegija samo užeg kruga, čije su parohije mahom u većim gradovima, Beogradu, Kragujevcu, Novom Sadu, Podgovrici...

Obrazovanju sveštenika se poslednjih godina, ipak, poklanja sve više pažnje. U većim i uglednijim eparhijama, kakva je na primer Arhiepsikopija beogradsko-karlovačka, mešu novorukopoloženim kliricima brojni su magistri, pa čak i doktori nauka.

Svešteničko zvanje često se prenosi i s kolena na koleno, pa među mladim bogoslovima veliki deo čine deca iz svešteničkih porodica.

"Sve je vidljiviji problem sa monaštvom", kažu iz SPC. "Među njima je malo obrazovanih i kaluđera sa iskustvom koji bi mogli da preuzmu važne crkvene zadatke. To bi mogao da bude veliki problem, jer se episkopi koji upravljaju Crkvom biraju iz reda monaha. Episkop bi trebalo da ima najviše teološko obrazovanje, da ima iskustva sa civilnom administracijom i zakonima, govori strane jezike, ali i da ima potrebnu širinu i opštu kulturu. U monaškom redu, međutim, takvih je sve manje."

Kada obitelj nestane, jedna od mogućnosti je prerastanje manastira u neku vrstu duhovno-istorijskih centara, ali bez monaškog bratstva kao glavnog stuba manastira.

"Nije prvi put da priliv monaštva opadne", objašnjavaju u Crkvi. U prošlosti se to dešavalo više puta, a u pojedinim momentima ovaj problem je dovodio u pitanje i sam opstanak značajnih manastira. Hilandar je, na primer, posle Drugog svetskog rata ostao gotovo bez kaluđera, a slično se krajem osamdesetih dogodilo i sa manastirima na Kosovu i Metohiji.


Ukupno komentara: 0



Sva polja su obavezna.